سبب ( رتبه و مقامت ) از پيغمبران ديگر پيش افتاد در صورتى كه در آخر و پايان آنها مبعوث گشتى ؟ فرمود : من نخستين كسى بودم كه بپروردگارم ايمان آوردم و نخستين كسى بودم كه پاسخ گفتم ، زمانى كه خدا از پيغمبران پيمان گرفت و آنها را بر خودشان گواه ساخت كه مگر من پروردگار شما نيستم ؟ در آنجا من نخستين پيغمبرى بودم كه گفتم : چرا ، پس من در اقرار بخداى عز و جل بر آنها پيشى گرفتم ( از اين رو در مقام و رتبه از آنها پيش افتادم ) . 2 - عبد اللَّه بن سنان گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : من بعضى از اصحاب خود ( شيعيان ) را مىبينم كه بيخردى و تندى و سبكى عارضش شود . از اين جهت بشدت اندوهگين ميشوم و مخالفت خود ( غير شيعه ) را نيكو روش مىبينم . فرمود : نيكو روش نگو ، زيرا مقصود از روش طريقه ( كيش و مذهب ) است ، بلكه بگو نيكو سيما ، زيرا خداى عز و جل ميفرمايد : « سيماى آنها در رخسارشان از اثر سجده است - 29 سوره 48 - » عرضكردم : او را نيكو سيماء و داراى وقار ميبينم و از آن جهت اندوهگين ميشوم . فرمود : از سبكى كه در اصحابت و سيماء نيكى كه در مخالفينت ميبينى اندوهگين مباش ، زيرا خداى تبارك و تعالى چون خواست آدم را بيافريند ، آن دو طينت را آفريد ، سپس آنها را دو نيمه كرد و باصحاب يمين فرمود : باذن من آفريده شويد ، آنها مخلوقى گشتند مانند مورچگان كه ميشتافتند و باهل شمال فرمودند : باذن من آفريده شويد ، آنها مخلوقى گشتند مانند مورچگان كه به راه خود ميرفتند ( آهسته و كند ميرفتند ) سپس براى آنها آتشى برافراشت و فرمود : باذن من به آن در آئيد ، نخستين كسى كه به آتش درآمد ، محمد صلى اللَّه عليه و آله بود ، سپس پيغمبران اولو العزم ديگر و اوصياء و پيروانشان از پى او در آمدند .